Objawy boreliozy

Borelioza potrafi naśladować niemal każdą chorobę, dlatego tak często pozostaje nierozpoznana. Może dawać objawy zapalenia stawów, porażenia nerwowego, chorób psychicznych, a nawet stwardnienia rozsianego czy choroby Alzheimera. Dlatego tak ważne jest prawidłowe jej rozpoznanie, bo im wcześniejsze leczenie, tym większe prawdopodobieństwo wyleczenia.

Borelioza ma postać wczesną i późną (przewlekłą). Tylko w najwcześniejszym okresie występują objawy pozwalające na jej w miarę szybkie rozpoznanie. Ale też niestety, nie występują one u wszystkich chorych.

Postać wczesna

Wczesna postać boreliozy może być ograniczona wyłącznie do skóry - trzy dni po pokąsaniu przez kleszcza pojawia się tzw. rumień wędrujący. Tworzy się w miejscu ukłucia przez kleszcza. Początkowo ma postać czerwonej plamki o średnicy 1–1,5 cm. Rozszerza się ona promieniście, osiągając przeciętnie 15 cm średnicy, choć zmiany większe niż 30 cm też się zdarzają. W środku znajduje się niewielki obszar niezmienionej skóry lub przejaśnienie. Ale rumień może mieć też nietypową postać – mieć np. nieregularną obwódkę, bez wewnętrznego przejaśnienia. Bywa też i tak, że rumień w ogóle się nie pojawia. Po kilku dniach lub tygodniach rumień znika. Wyjątkowo przyjmuje postać pęcherzykowatą lub martwiczą. Rumień występujący przy boreliozie nie boli ani nie swędzi.

Zamiast rumienia w pierwszej fazie choroby może pojawić się pseudochłoniak boreliozowy. To niebolesny naciek zapalny pojawiający się głównie na płatku ucha, sutku lub na mosznie. U części chorych w ciągu kilku dni lub tygodni po ukąszeniu kleszcza mogą wystąpić objawy pseudogrypowe.

Postać przewlekła

Po roku od zakażenia borelioza przechodzi w postać przewlekłą. Niestety, choroba nie ma typowych objawów. Według Kanadyjskiej Fundacji Boreliozy borrelie mogą wywoływać prawie sto różnorodnych dolegliwości. Mogą symulować zwykłe przeziębienie, ale też stwardnienie rozsiane. Objawy najpierw mają charakter napadowy, są krótkotrwałe i występują rzadko. Z czasem nasilają się, wzrasta ich częstość i natężenie. Infekcja rozprzestrzenia się poprzez krew, albo chłonkę. Pojawiają się objawy grypopodobne, czyli gorączka, poty i dreszcze. Borelioza w formie przewlekłej powoduje często chudnięcie, bezsenność i spadek formy fizycznej. Prawie 90 proc. chorych skarży się na ogromne zmęczenie, pojawiające się nawet tuż po odpoczynku. Wiele osób ma napadowe bóle karku bez żadnej przyczyny. Widocznym objawem boreliozy jest wypadanie włosów. Charakterystyczne dla boreliozy są skoki ciśnienia krwi, np. z wartości 200/120 po 40-50 minutach samoistnie obniża się do 90/60. Temperatura ciała bywa obniżona, choć w chwili kontaktu z zarażonym kleszczem przez kilka dni może dochodzić nawet do 40 st. C. Chorzy często skarżą się na nieostre widzenie lub mroczki przed oczyma. Wiele osób odczuwa uciski lub piski w uszach, którym często towarzyszą szumy. Pojawiają się zaburzenia koncentracji i otępienie: trudności w znalezieniu potrzebnego słowa, problemy z rozumieniem tekstu czytanego, wzmożona ilość błędów ortograficznych, trudności w rozumieniu dłuższych zdań i szybkich dialogów. Tworzą się luki pamięciowe. Choremu drżą ręce, cierpi na nadwrażliwość skóry, bolesność na dotyk, nadwrażliwość na chemikalia i zapachy. Może wpadać w stany depresyjne.

Zdarzają się też, na szczęście rzadko, niebezpieczne dla życia zaburzenia rytmu serca oraz zapalenie mięśnia sercowego. Czasami pojawiają się biegunki, zaparcia, podrażnienia pęcherza, zaburzenia cyklu miesiączkowego i refluks żołądkowo-przełykowy.